|
|
Czy Akita Amerykańska jest odpowiednią rasą dla Ciebie ? Czy Akita Amerykańska jest odpowiednią rasą dla Ciebie?
Oto pytanie, na które każdy przyszły właściciel powinien sobie odpowiedzieć...wiadomo jak podejmujemy decyzje o zakupie danej rasy? Po prostu...widzimy u znajomego, bądź na wystawach, lub na zdjęciach i wtedy popadamy w zachwyt, jednak wiele z nas zapomina o najważniejszym...o zasięgnięciu informacji o danej rasie...trzeba pytać, czytać, szukać nie tylko fotek, które wielokrotnie zachwycają...tylko wiarygodnych informacji...o charakterze rasy..tj. o jej temperamencie, zwyczajach, zachowaniach, relacjach z dziećmi (jeżeli je posiadamy) i wielu innych aspektach, które są nad wyraz ważne...i później przydatne w życiu codziennym... Gdzie zasięgać w/w informacji...? Najlepiej jak trafi się nam wiarygodny i uczciwy hodowca... Kupując psa, musimy być wyczuleni, nie tylko na warunki w jakich przebywa matka wraz ze szczeniętami, musimy zwrócić uwagę na relacje miedzy matką - suką a hodowcą, wiemy, ze pies który ma doskonały kontakt i jest obdarzony miłością jest cudownym rodzicem dla szczeniąt jak i również przeszłe maluchy będą miały wspaniały, zrównoważony charakter...oczywiście występują wyjątki, np. odrzucenie przez sukę szczeniąt, niechęć do karmienia, zajmowania się... itp...jednak to są na prawdę rzadkości i sytuacje o których warto się rozpisywać w działach poświeconych zdrowiu i odchowie szczeniąt i związanych z tym anomaliach... Wstęp do życia z ludźmi jest bardzo ważny...ponieważ później taki puchaty maluszek, będzie dla nas kochającym, oddanym przyjacielem a nie upartym, nieposłusznym i czasami nawet agresywnym psem, który powinien być dla nas przyjacielem do końca Swoich dnia nie wrogiem. Akita Amerykańska jest rasą pierwotną co za tym idzie, bardzo niezależną i obdarzoną wieloma cechami , które dla nas ludzi mogą wydać się trudne bądź czasami rozumiane jako nieposłuszeństwo, krnąbrność, upartość czy tez (co jest absolutną bzdurą) głupotą... Rasa ta jak wiele ras olbrzymich jest bardzo delikatna, co to oznacza? Trzeba postępować z tymi psami w sposób bardzo rozważny, pozbawiony agresji, nad wyraz spokojny i odnoszący się z szacunkiem...psy te są bardzo wrażliwe na jakikolwiek objaw agresji, owszem znoszą to z dumą jednak potrafią się obrazić i "nie odzywać się” do nas przez wiele godzin bądź dni...historie donoszą, ze był kiedyś taki przypadek jak Akita, tak obraziła się na właściciela, ze po prostu wyszła z domu i nigdy do niego nie wróciła...cóż rasa ta to wspaniałe, charakterne i wielce wielkoduszne zwierzęta... Każdy kto chce posiadać Akitę musi się z nią po prostu zaprzyjaźnić, nigdy nie będzie to pies, który stanie się "podwładnym” człowieka.. i o tym należy pamiętać...
Szkolenie - czy jest to możliwe?
foto:" Akita Treasure of Japan"
Wiele osób, pyta również o kwestie szkoleń...owszem jest to możliwe, jednak nie jest to łatwe...oczywiście nie ze względu na małą pojętność czy też brak chęci współpracy...nie...Akity są bardzo chętne do wszystkiego co związane jest z właścicielem, zabawą z nim, ogólnie ze spędzaniem czasu wraz z człowiekiem...są oprócz tego bardzo inteligentne...problem może polegać na tym, iż Akity bardzo szybko się nudzą, i nie są psami, które będę robić rzeczy, które nie sprawiają im przyjemności...np. tylko dlatego, ze człowiek chce zabłysnąć przed znajomymi jakiego to ma uzdolnionego, wyszkolonego psa...tak jak napisałam wcześniej szkolenie jest możliwe, jednak wymaga to wiele determinacji, cierpliwości i wielkiego zrozumienia ze strony właściciela...wiadomo, czy wcześniej rozpoczniemy prace z psem tym będzie prościej i przyjemniej... _______________________________________________________________ Jak powszechnie jest uważane ,nie każda rasa jest odpowiednia dla dzieci, jednak w moim odczuciu, jest tak, że jeżeli jest się odpowiedzialnym właścicielem i potrafi się rozgraniczyć - to dziecko a to pies wtedy mamy szanse na życie w symbiozie, i nieważne czy rasa jest odpowiednia dla dzieci czy też nie...wszystko zależy od nas właścicieli, rodziców, opiekunów...od wychowania psa jak i również dziecka... Wiemy, ze bywają dzieci, które są okrutne dla zwierząt, nie są uczone odpowiedniego zachowania od małego, nie wiedzą, ze postępują źle, to jest wina tylko i wyłącznie rodziców, nie uczą szacunku do zwierząt, kupują dzieciom szczeniaka do zabawy, dlatego, ponieważ ” dziecko chce mieć pieska” małego ślicznego, puchatego szczeniaczka...a zapominają o najważniejszym...ze jest to również żywe stworzenie, które czuje, i cierpi katusze jak jest poniewierane i służy tylko do zabawy...i dlatego w wielu przypadkach takie podejście dorosłych prowadzi do nieszczęść takich jak pogryzienia, zagryzienia, i inne psie tragedie kończące się w schroniskach, przy drzewach czy też w najgorszym wypadku, w klinikach na stole, w celu uśpienia.. Akita i dziecko...cóż...jest to możliwe, i ich relacje są nad wyraz wdzięczne ... Wiemy, ze są to duże psy, wielce niezależne i wielce szanujące spokój...a dziecko absolutnie może zaburzyć wszystko co Akita zwykła kochać...i teraz jak postępować aby np. nowoprzybyłe dziecko nie stanowiło potencjalnego "zagrożenia” czy tez, obiektu zazdrości psa? W rozmowach z wieloma hodowcami, również rodzicami, utwierdzono mnie w przekonaniu, ze Akity mogą być wspaniałymi opiekunami i towarzyszami zabaw dla naszych dzieci...jednak trzeba zawsze mieć na uwadze fakt, iż są to psy, zwierzęta i do końca my ludzie, nie znamy ich psychiki, toku myślenia i postrzegania niektórych sytuacji...tak wiec należy pamiętać o stałej kontroli zabaw psa z dzieckiem, mieć na uwadze ich niby niewinne szturchańce czy podgryzania...ponieważ czasami taka zabawa może się skończyć czymś ,czego wolelibyśmy uniknąć... Pamiętać należy również, ze bardziej odpowiednimi towarzyszkami zabaw są Akity płci żeńskiej, suki, które wykazują więcej spokoju i może trochę bardziej rozumieją niektóre poczynania naszych pociech...prawdopodobnie dlatego, ponieważ również bywają matkami i instynkt podpowiada im, ze dziecko wymaga więcej wyrozumiałości i zrozumienia...jednak oczywiście zdążają się wyjątki, i tak jak napisałam wcześniej...należy zawsze mieć wszystko pod kontrolą...samce również bywają "wytrzymałe” na wszelkie zabawy, jednak czasami mogą się zdarzyć okazy, które nie koniecznie chcą znosić tego typu zachowania, i wtedy do nas ludzi należy interwencja i zakończenie wątpliwych prób socjalizacji naszego psa z dzieckiem... Jest pewna zasada wyznawana przez wspomnianych hodowców, którzy również są rodzicami i wychowywali swoje dzieci wraz z psami...chodzi o to, aby w obecności psa i dziecka, faworyzować psa nad wyraz czule, bardziej niż zazwyczaj, pokazywać mu, ze jest bardzo kochany i tak samo ważny jak nasze dziecko, a wtedy pies będzie kojarzył towarzystwo dziecka z czymś wielce miłym, przyjemnym i każda zabawa będzie wypełniona uczuciem, sympatią i zadowoleniem psa, a o dziecku nie wspominając... Następną sprawą o której należy pamiętać jest fakt, ze jeśli mamy tzw. dom otwarty na gości i kolegów, koleżanki naszego dziecka, to wtedy musimy zachowywać ostrożność w kontaktach naszej Akity i obcych dzieci... ponieważ charakter Akity - stróża koliduje z otwartością na obcych...a mogę nawet śmiało powiedzieć, że w takim przypadku Akita, nie będzie odpowiednim psem dla Twojej rodziny...
Akity są psami stróżującymi, psami o wielkiej inteligencji i bystrości (dwie cechy doskonałego psa stróżującego) które maja niesłychanie rozwinięty instynkt pilnowania i dbania o swoje i tym samym nasze interesy...co za tym idzie...mogą być wspaniałymi opiekunami naszych dzieci...kiedyś w Japonii mówiono o kobietach, które zostawiały swoje niemowlęta same w domach pod opieką Akit, a same wyruszały na pola ryżowe do pracy...niewiadomo ile w tym prawdy, jednak na pewno Akita jest doskonałym stróżem, i dzięki nam, naszemu podejściu i wychowaniu może stać się nie tylko naszym przyjacielem, ale również przyjacielem i opiekunem dla naszego dziecka. _____________________________________________________________________ Pielęgnacja Akity Amerykańskiej
Pielęgnacja psa jest wielce ważna, nie tylko w przypadku psów wystawowych, oczywiście one wymagają do tego bardziej "wykwalifikowanego” podejścia w szczególności szaty...jednak całe tzw. dbanie o kondycje, polega na zapewnieniu swojemu psu...po pierwsze, dobrego żywienia, ruchu, wypoczynku...wszystkie to, pomorze nam w utrzymaniu psa w doskonalej formie . Pielęgnacja Akity nie jest wcale aż tak skomplikowana jak u ras długowłosych, czy tych, które wymagają strzyżenia, trymowania itp...W przypadku tej rasy, wystarczy dobrze wykąpany pies, o czystym włosie, szczotka, grzebień, obcinaczka do pazurów, dobra suszarka i to w zasadzie wszystko... Kąpiele Jest to dział, którego psy raczej nie lubią..jednak jest bardzo ważny i prowadzi do sukcesu...przynajmniej w tej dziedzinie ... Szata Akity jest bardzo gęsta, podszerstek stanowi grubą warstwę ochronną przed zimnem i zmoczeniem ...co oznacza dość duży trud w jej namoczeniu podczas kąpieli. Pierwsze kąpiele i zabawy w wodzie, powinniśmy zacząć jak najwcześniej, szczenię w wieku 3 miesięcy może być już kąpane i przygotowywane do pielęgnacji, która w niedalekiej przyszłości będzie sprawą dość częstą i dlatego taki maluch powinien wcześniej być do tego przygotowywany i uczony odpowiednich zachowań. Miejsce do pielęgnacji powinno być wcześniej przygotowane, np. stół trymerski z gumowym blatem sprawdza się doskonale, jeśli jednak nie mamy takiego stołu, możemy wziąć inny stół i położyć na nim gumową matę, wtedy pies nie będzie się ślizgał i nie potrzebnie denerwował, a musimy pamiętać pierwsze wrażenia pozostają na zawsze, tak wiec czym będzie milej, bezpieczniej tym nasz pies może z czasem, choć trochę polubi te cale ceregiele z dbaniem o jego wygląd. Miejsce do kąpieli...oczywiście musi być to miejsce dość wygodne, nie tylko dla psa...przede wszystkim dla nas, ponieważ kąpanie np. 40-50kg Akity w małej bardzo niskiej wannie nie należy do najprzyjemniejszych przeżyć. Naszym zdaniem najwygodniejszym miejscem na kąpiele jest wysoka wanna, bądź duża kabina prysznicowa oczywiście wiemy, ze jest to rzadkością w normalnych domach, tak wiec musimy sobie radzić w innym miejscu, którym dysponujemy...Podczas kąpania psa, należy pamiętać o tym aby woda z szamponem nie dostała się do oczu, czy uszu, to bywa wielce nieprzyjemne i również może spowodować niechęć i strach psa do tego typu zabiegów. Szampon Kupując szampon zwróćmy uwagę na to, aby był to szampon dla psów o grubym, gęstym podszerstku, aby dobrze zmywał brud, w zależności od zabrudzenia psa, mycie należy powtórzyć. Po umyciu sierści, należy użyć drugiego szamponu , odpowiedniego do koloru włosa psa, trzeba go dobrze wetrzeć we włos, potrzymać na psie ok. 10minut i spłukać...firmy które polecamy to E-Z Groom,1All Systems, Crown Royal, Chris Christiansen. Myjemy psa wszędzie, pod brzuchem, wewnątrz łap, całe kończyny, ogon, klatkę...miejsca np. białej sierści - najdokładniej, myjemy i "szorujemy” ile sił w rękach, wtedy będzie widoczny efekt (oczywiście wszystko w zależności od zabrudzenia psa), ponieważ nie ma nic gorszego od żółtych plam i smóg na białych latach...Radzimy nie używać szamponów dla ludzi, ponieważ takie szampony mogą spowodować uczulenie, łupież i usuwają z włosa psa naturalne właściwości .Zanim użyjemy naszego szamponu dla psa, pomyślmy, dlaczego nie użyjemy psiego szamponu do naszych włosów? a co jest najciekawsze...wielokrotnie ceny psich kosmetyków przewyższają ceny szamponów dla ludzi...tzn. takich szamponów codziennego użytku (nie specjalistycznych). Odżywka Jeśli chodzi o odżywienie sierści, to musi być to odżywka dla psów o ostrym, ościstym włosie...aby nawilżała, chroniła przed szybkim zabrudzeniem, a zarazem umożliwiła później stylizacje. Po umyciu psa szamponem, nakładamy odżywkę...rozcieńczamy ją z wodą (wszystkie odzywki renomowanych firm są w postaci koncentratu) i nakładamy na sierść, trzeba pamiętać o tym żeby nie przesadzić z ilością, ponieważ wtedy będzie nam trudniej wysuszyć psa i włos będzie za bardzo nawilżony i tym samym nie będzie się układał tak jak powinien... Po wszelkich aplikacjach szamponów, odżywki należy psa dobrze spłukać, najlepiej dwa razy, aby uniknąć pozostawienia resztki kosmetyków na włosie. Uważajmy po spłukaniu...pies będzie chciał się otrzepać z resztek wody, a przy tak dużym rozmiarze, "siła rażenia” jest dość duża...;) Suszenie Następnym etapem, jest suszenie. Wspaniałą rzeczą jest tzw. odkurzacz, jest to suszarka o bardzo dużym nadmuchu ciepłego powietrza (nie gorącego), mają moc ok. 1250 W, bardzo mocny strumień powietrza wydmuchuje wodę z sierści, martwe włosy, resztki piachu itp... i suszenie takim odkurzaczem nie powoduje matowienia szaty, a co jest dla nas ważne...jest to zabieg, ktory dzięki odkurzaczowi nie sprawia nam az takiej trudności i straty czasu...suszenie trwa dwa razy krócej niż normalną suszarką, która dodatkowo wysusza i niszczy włos... odkurzacz firmy "METRO"
Suszenie zaczynajmy od wydmuchania wody z sierści, suszymy tak ok. 15-20min (po całości, najdokładniej grzbiet, brzuch, wewnątrz łap, klatkę, ogon), później bierzemy szczotkę (np. tzw. slicker brush)i susząc czeszemy psa we wszystkie kierunki, z włosem, pod włos, i na boki (jedynie grzbiet z włosem)...i to zajmie nam sporo czasu...ok 1h...w przypadku psa, którego szykujemy na wystawę....weźmiemy kosmetyk przeznaczony do formowania szaty (fryzury), spryskamy po całym ciele, odczekamy ok. 10min (aby specyfik lekko wsiąkł) i znowu zaczniemy - tym razem formowanie szaty...wtedy już wszystkie partie psa, czeszemy pod włos (oprócz grzbietu). Do czesania na mokro używamy wspomnianej slicker brush (szczotki o twardych, cienkich, krótkich igłach) , do czesania na "sucho” do formowania fryzury najlepiej jest użyć dużego, metalowego rzadkiego grzebienia , (dobrej firmy - posłuży nam dłużej), lub dużej szczotki o długich metalowych igłach)
slicker brush grzebień metalowy szczotka tradycyjna
Pazury Ten etap pielęgnacji zależy od warunków w jakich żyje nasz pies...gdzie mieszka, gdzie spędza najwięcej czasu? Jeśli biega po ogrodzie, na pewno jego pazury są naturalnie starte, jeśli nie biegła cały czas, tzn. spędza dużo czasu w kojcu bądź w domu, wtedy my musimy zadbać o jego pazury tak aby były dobrze obcięte i wypiłowane, co nie oznacza ze jeśli pies ma krótkie, to nie trzeba o nie czasami zadbać JAkita powinna mieć tzw. kocią łapę, co to oznacza? To znaczy, ze po pierwsze powinna mieć anatomicznie tak uformowaną ale również musi mieć ją tak wypielęgnowaną...
obcinaczka do pazurów pilnik elektryczny
Należy obciąć pazur tzw. obcinaczką i później dobrze jest wypiłować ,nadać kształt. Najlepszym do tego typu zabiegu jest tzw. pilnik elektryczny, dzięki któremu bardzo szybko i bezboleśnie uformujemy ładny, owalny pazur, oczywiście można również, użyć tradycyjnego pilnika. Następnie trzeba usunąć włosy z boków poduszek łap, czyli należy wziąć łapę psa, przytrzymać i wyciąć całą zbędną sierść, małymi nożyczkami ,uważając aby nie skaleczyć psa.
foto: "The Akita Today" D.J Killilea
Zęby Ten zabieg jest niesłychanie ważny, zważywszy na fakt, ze prawie za każdym razem sędzia na wystawie sprawdza zgryz. Niestety wielu z nas o tym zapomina i nie sprawdza zbyt często stanu zębów, dziąseł...a jest to ważne, ponieważ nasz pies jest naszą wizytówką... Kamień nazębny najczęściej lokalizuje się na kłach, zębach trzonowych i przedtrzonowych i zwykle jest go więcej po tej stronie, którą pies mniej rozgryza pokarm. Trzeba pamiętać, że kamień nazębny jest częstą przyczyną różnych dolegliwości, i o tym jak może wpłynąć na zdrowie naszego psa. Bakterie znajdujące się w chorej jamie ustnej mogą przedostać się do innych organów ciała i duże złogi kamienia powodują zapalenie dziąseł,parodontozę, przykry zapach z pyska i inne poważne choroby m.in. serca, nerek, wątroby czy płuc . Dodać należy, że stan zapalny jamy ustnej psa jest dla niego bardzo bolesny. Pielęgnacja polega na oczyszczaniu nalotu i niedopuszczaniu do powstawania kamienia nazębnego. Niestety nie ma specjalnej diety czy recepty na uniknięcie kamienia. U każdego psa odbywa się to inaczej i jest skutkiem predyspozycji genetycznych. Jedną ze sprawdzonych metod usuwania kamienia, bądź nalotu jest użycie do tego monety, lub specjalnego dłutka dentystycznego, jednak nie należy tego robić samemu, za pierwszym razem, trzeba sie zwrócić o pomoc do lekarza weterynarii bądź innego właściciela psa, który miał już z tym styczność i potrafi zrobić to sam.
foto: "The Akita Today" D.J Killilea
Uszy Akity nie są rasą, która ma problemy z higieną uszu, jednak rutunowa kontrola jest bardzo wskazana, w szczegolnosci gdy w poblizu psa mieszkają koty, wtedy musimy częściej zaglądac i sprawdzac czy nie są zbyt zabrudzone
wybrane zdjęcia i niektóre wskazówki zaczerpnięte z książek: Akita " Treasure of Japan" & "The Akita Today' ___________________________________________________________
FCI nr.344
AKITA AMERYKAŃSKA
KRAJ POCHODZENIA: Japonia KRAJ POCHODZENIA WYKSZTAŁCONEGO WSPÓŁCZEŚNIE TYPU: USA Data publikacji obowiązującego i oryginalnego wzorca: 06.07.2005. PRZEZNACZENIE: Pies do towarzystwa KLASYFIKACJA FCI: Grupa 5 -Szpice i rasy prymitywne Sekcja 5 - Szpice azjatyckie i rasy pokrewne. KRÓTKI ZARYS HISTORYCZNY: Historia rasy Duzy Pies Japoński (Akita Amerykańska) i Japońskiej Akity jest w swych początkach taka sama. Od 1603 roku w prefekturze Akita (północna Japonia) używano Akita Matagis (średniej wielkości psów myśliwskich na niedźwiedzie) do walk psów. Od roku 1868 krzyżowano Akita Matagis z Tosa i Mastiffami. W wyniku tych działań zwiększono gabaryty psa ale utracono charakterystyczne cechy szpiców. W 1908 roku wprowadzono zakaz walk psów, Akity jednak nadal hodowano i udoskonalano jako narodowa rasę dużych psów. 9 wybitnych egzemplarzy w roku 1931 zostało uznanych za żywy " Pomnik Przyrody”. W czasie II Wojny Światowej psy w Japonii stały się źródłem skór i futer w żołnierskim umundurowaniu. Policyjnym nakazem wyłapywano i konfiskowano wszystkie psy oprócz owczarków niemieckich, które wykorzystywano do celów wojskowych. Wielu hodowców, aby ominąć policyjny przepis przekrzyżowywało swoje psy z owczarkami niemieckimi. W wyniku działań wojennych i policyjnych przepisów populacja Akit drastycznie zmalała, a w dodatku wykształciły trzy odmienne typy:
Stworzyło to w rasie bardzo pogmatwana sytuację. W okresie powojennym, w trakcie odtwarzania rasy, pies Kongo-go z linii Dewa cieszył się co prawda krotka, ale ogromna popularnością. Wiele Akit z linii Dewa, u których widoczny był wpływ użytych wcześniej w hodowli Mastifów i owczarków niemieckich trafiła wraz z powracającymi wojskami amerykańskimi do USA. Akity z linii Dewa, inteligentne i łatwo przystosowujące się do odmiennych warunków środowiskowych, zafascynowały wielu amerykańskich hodowców i linia Dewa była kontynuowana przez coraz większą liczbę entuzjastów przy rosnącej popularności rasy. Amerykański Klub Akita został założony w roku 1956, a AKC ( Amerykański Kennel Club) uznał rasę ( wpisując ja do ksiąg rodowodowych i umożliwiając ich normalne wystawiania) w październiku 1972 r. W tym czasie AKC i JKC (Japoński Kennel Club) nie posiadały porozumień i regulacji dotyczących wzajemnego uznania rodowodów i w ten sposób dopływ "świeżej krwi” z Japonii był niemożliwy. Wynikającą z tego faktu konsekwencją jest odmienność typu Akit hodowanych w USA od tych w kraju pochodzenia. Oparcie hodowli o jedna linię i utrzymanie jej charakterystycznych cech w USA, niezmiennie od 1955 roku, stworzyło wyraźną różnicę w typie w stosunku do Akit hodowanych w Japonii, gdzie w ramach odtwarzania rasy przekrzyżowano psy linii Dewa z Matagi Akita. WYGLĄD OGÓLNY: Duży pies o mocnej, harmonijnej budowie, bardzo masywny i grubokościsty. Szeroka głowa o kształcie ściętego trójkąta , głęboka kufa, relatywnie małe oczy i stojące trójkątne uszy, noszone prawie w linii szyi ( gdy oglądamy głowę z boku) stanowią cechy charakterystyczne rasy. ISTOTNE PROPORCJE: Wysokość w kłębie do długości tułowia jest jak 9:10 u psów, u suk 9:11.Głębokośc klatki piersiowej stanowi połowę wysokości psa w kłębie. Długość kufy do długości czaszki jest jak 2 do 3. USPOSOBIENIE: Przyjacielski, czujny, szybko reagujący na bodźce, dostojny, pojętny i odważny. GŁOWA: Masywna, ale proporcjonalna do całości, bez zmarszczek gdy pies jest odprężony. Oglądana od frontu tworzy kształt ściętego trójkąta. MÓZGOCZASZKA: Plaska i szeroka między uszami. Wyraźnie widoczna bruzda czołowa, zachodząca na trzewioczaszkę. Stop: Dobrze, ale nie ostro zaznaczony. TRZEWIOCZASZKA: Nos: Duzy, czarny, rozjaśnienia nosa dopuszczalne tylko przy białym umaszczeniu, ale cały czarny nos zawsze preferowany. Kufa: Szeroka, głęboka i wypełniona. Wargi: Czarne, przylegające; język różowy. Rozjaśnione wargi dopuszczalne tylko przy białym umaszczeniu. Szczęki/Zgryz/Zęby: Szczęki bez zaokrągleń, tępe, mocne. Zęby mocne, regularnie rozstawione, kompletne. Zgryz nożycowy, cęgowy dopuszczalny. Oczy: Ciemnobrązowe, stosunkowo małe, niewyłupiaste, prawie trójkątne w kształcie. Powieki czarne i przylegające; rozjaśnione obwódki oka dopuszczalne tylko przy białym umaszczeniu. Uszy: Sztywno stojące i małe w stosunku do wielkości głowy. Długość ucha powinna być taka, że gdy zagniemy je przy mierzeniu do przodu to jego końcówka dotyka obwódki oka. Osadzone niezbyt nisko, w kształcie trójkąta o szerokiej podstawie, lekko zaokrąglone na końcach. Oglądane z boku- skierowane do przodu, nad oczami, ustawione w linii szyi.
SZYJA: Gruba i muskularna, nieznacznym podgardlem, stosunkowo krótka, stopniowo rozszerzająca się w kierunku łopatek. Wyraźny wyrostek grzebieniasty harmonijnie łączy z podstawą czaszki. TUŁÓW: Dłuższy niż głębszy. Pokryty niezbyt gruba skórą, nie nazbyt przylegająca, ale i niezbyt luźną. Grzbiet: O horyzontalnej linii. Lędźwie: Silnie umięśnione. Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka. Żebra dobrze wysklepione, wyraźne wykształcone przedpiersie. Dolna linia i brzuch: Umiarkowanie podciągnięte.
OGON: Gruby i dobrze owłosiony, osadzony wysoko i noszony nad grzbietem albo na boku, skręcony pojedynczo lub podwójnie, zawsze nachylony w kierunku grzbietu lub poniżej jego poziomu. Skręcony na swojej długości, koniec ogona wyraźnie nisko na boku. Nasada ogona gruba i mocna. Gdy rozkręcimy ogon powinien on sięgać do pięty. Włos gęsty, prosty i szorstki, bez tendencji do tworzenia pióra.
KOŃCZYNY PRZEDNIE: O mocnym kośćcu, proste oglądane od frontu. Łopatki: Mocne i silne, umiarkowanie skośne. Nadgarstki: Lekko nachylone, pod kątem 15 stopni w stosunku do pionu.
KOŃCZYNY TYLNE: Silnie umięśnione, szerokie, o kośćcu jak w przednich. Uda: mocne, dobrze wykształcone, widziane z tyłu równolegle ustawione. Staw kolanowy: Kątowany umiarkowanie. Pięty: Nisko ustawione, bez tendencji do ustawienia na zewnątrz lub do wewnątrz. Łapy: Proste, kocie, dobrze wysklepione o grubych poduszkach.
CHODY: Ruch pełen mocy, umiarkowanie długi krok i napęd. Kończyny oglądane zarówno od przodu jak i od tylu prowadzone równolegle, grzbiet w ruchu pozostaje mocny, prosty o horyzontalnej linii. SZATA WŁOS: Podszerstek gruby, miękki, gęsty i krótszy niż włos okrywowy, który jest prosty, szorstki i nieco nastroszony. Włos na glowie, dolnej części kończyn i na uszach krótkie. Długość włosa na kłębie i zadzie wynosi 5cm i jest nieco większa niż na reszcie ciała, wyłączając ogon, pokryty długim i bardzo obfitym włosem. UMASZCZENIE: Dopuszczalne każde umaszczenie jak czerwone, płowe, białe, itp.; także łaciate (pinto) i pręgowane. Kolory lśniące i czyste, a znaczenia równomiernie rozłożone, na głowie maska i gwiazdka może występować lub nie. Jednolicie biało umaszczone psy nie mają maski. Psy pinto na białym tle mają rozmieszczone duże łaty pokrywające głowę i więcej niz1/3 powierzchni ciała. Podszerstek może mieć inny kolor niż włos okrywowy. WIELKOŚĆ: Wysokość w kłębie: PSY 66-71cm , SUKI 61-66cm WADY: Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa.
CIĘŻKIE WADY:
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
UWAGA: Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra w pełni usytuowane w mosznie. Źródło: Wzorce Ras - ZKWP (2001)
Wszystkie prawa zastrzeżone 2009
|
|||
|
home | o nas | o rasie | nasz pies | nasze suki | galeria | nowości | szczenięta | ciekawostki | linki | kontakt Wszystkie prawa zastrzeżone © 2007 |
||||
